Najlepsze i najgorsze gry wideo oparte na filmach

Przez długi czas powtarzano, że Filmy i gry wideo nie do końca się ze sobą komponują.Za każdym razem, gdy zapowiadano nową adaptację, wielu graczy podchodziło do niej z rezerwą, spodziewając się typowego produktu doraźnego, stworzonego z myślą o sukcesie kasowym. Jednak z biegiem lat pojawiły się gry, które dowodzą, że odpowiednio dobrane licencje filmowe mogą zaowocować naprawdę fantastycznymi grami… a także niezapomnianymi katastrofami.

W tej recenzji przejdziemy przez Najlepsze i najgorsze gry wideo oparte na filmach (i w sagach filmowych w najszerszym tego słowa znaczeniu), w tym alternatywne kontynuacje, duchowych następców i tytuły rozszerzające istniejące uniwersa. Od perełek takich jak GoldenEye 007, Obcy: Izolacja i Wojownicy, po godne uwagi wpadki, takie jak Dragon Ball: Ewolucja, Raport mniejszości i Rambo: Gra wideo, nie zapominając o osobliwych eksperymentach, takich jak Indiana Jones i Wielkie Koło czy gry LEGO Star Wars.

Obcy i kosmiczny terror: od arcydzieła do morskiej katastrofy

W ramach adaptacji horrorów, Alien: Isolation zyskał honorowe miejsceStudio Creative Assembly postanowiło zrezygnować z lekkiej akcji z „Obcego” i skupić się na przytłaczającym napięciu. Zamiast podążać za Ellen Ripley, gra stawia nas w roli Amandy Ripley, jej córki, która przybywa na stację kosmiczną Sewastopol, aby zbadać losy Nostromo i napotyka umierające środowisko, zawalone systemy i oczywiście ksenomorfa, który zamienia każdy korytarz w śmiertelną pułapkę.

Izolacja jest klasyczny survival horror z perspektywy pierwszej osobyDzięki przemyślanej eksploracji, cofaniu się, zarządzaniu zasobami i zagrożeniu, które nigdy nie wydaje się być narzucone, gra oferuje wyjątkowe wrażenia. Obcy nie podąża utartymi szlakami; jego sztuczna inteligencja reaguje na dźwięki i ruchy, dzięki czemu każda rozgrywka jest inna. Styl wizualny to retrofuturystyczna interpretacja filmu Ridleya Scotta, a jej klimat był tak wpływowy, że sam Fede Álvarez przyznał, że czerpał inspirację z gry przy tworzeniu swojego filmu „Obcy: Romulus”.

Na drugim końcu spektrum mamy Aliens: Colonial MarinesProjekt powierzony firmie Gearbox, który na papierze wydawał się nie do pobicia: strzelanki pierwszoosobowe w uniwersum Jamesa Camerona, kosmiczni marines, ksenomorfy wszędzie… a rezultatem był chaos. Sztuczna inteligencja kosmitów stała się memem ze względu na absurdalne animacje i nieprzewidywalne zachowanie, do tego stopnia, że ​​porównywano ich do hiszpańskich komików, a nie do śmiercionośnych stworzeń.

Z czasem pojawiły się spekulacje, że część budżetu przeznaczona dla Colonial Marines Krążyły pogłoski, że projekt został skierowany na produkcję Borderlands 2, co nigdy nie zostało udowodnione, ale wielu graczy uważało to za prawdopodobne, biorąc pod uwagę różnicę w jakości między tymi dwiema grami. Tak czy inaczej, okazało się to jednym z najwyraźniejszych przykładów, że mocna licencja nie gwarantuje dobrej gry wideo.

Władca Pierścieni: Kiedy Śródziemie staje się grywalne

Trylogia Petera Jacksona zainspirowana Niektóre z najwyżej ocenianych gier wideo opartych na filmachA Władca Pierścieni: Powrót Króla zazwyczaj zbiera pochwały. Wersje na GameCube, Xbox i PS2 postawiły na kooperacyjny tryb akcji, z systemem walki w stylu beat 'em up, który pozwolił nam ponownie przeżyć wielkie bitwy finałowe: Minas Tirith, Pola Pelennoru, szturm na Górę Przeznaczenia…

Jednym z największych sukcesów tej gry było jej szacunek dla oryginalnego materiałuWykorzystano w nim sceny filmowe zaczerpnięte bezpośrednio z filmu, fragmenty ścieżki dźwiękowej Howarda Shore'a oraz hiszpański dubbing z tymi samymi głosami, które można było usłyszeć w kinie. Oprócz podążania za fabułą trzeciej części, film wzbogacił się o momenty i niuanse, które jeszcze bardziej zbliżyły go do twórczości Tolkiena, a także oferował wciągający tryb kooperacji, idealny do eksploracji Śródziemia z przyjacielem.

Podczas gdy wersja domowa skupiała się na działaniu bezpośrednim, Edycja na Game Boy Advance zaskoczyła wszystkich swoim zupełnie innym podejściemZamiast typowego hack'n'slasha, gra oferowała przygodę z elementami RPG i widokiem izometrycznym w stylu Diablo. Gracze mogli kontrolować nawet osiem postaci, z których każda charakteryzowała się innymi atrybutami, mocnymi i słabymi stronami, co zachęcało do powtarzalności rozgrywki i eksperymentowania z różnymi konfiguracjami. Chociaż ograniczenia konsoli przenośnej uniemożliwiały dodanie rozbudowanych dialogów, oryginalni aktorzy głosowi nagrali konkretne krzyki i głosy, aby wzmocnić atmosferę.

Niestety, nie wszystkie licencje fantasy wypadły tak samo. Harry Potter i Insygnia Śmierci (część 1 i 2) Stanowiły one negatywny punkt zwrotny w sadze gier o młodym czarodzieju. Electronic Arts porzuciło przygody w półotwartym świecie i element eksploracji z Hogwartu, przekształcając wszystko w coś w rodzaju Gears of War z różdżkami: rozgrywkę opartą na osłonach, liniowe magiczne strzelaniny i niewielką głębię.

Pomysł ten mógłby pasować na papierze do wojennego tonu najnowszych filmów, ale Rozgrywka była płaska, powtarzalna i mało porywająca.Oba tytuły spotkały się z niemal jednomyślną krytyką za nudną oprawę graficzną i wrażenie, że zostały wydane na szybko, tuż przed premierą filmu, bez uwzględnienia tego, co czyniło uniwersum Rowling wyjątkowym w poprzednich częściach.

James Bond: od mitu GoldenEye do współczesnych potknięć

Jeśli mówimy o szpiegach w grach wideo, James Bond Ma tradycję, której trudno dorównać.Najbardziej znanym przykładem jest niewątpliwie GoldenEye 007 na Nintendo 64, strzelanka pierwszoosobowa, która na nowo zdefiniowała gatunek na konsolach. Od wprowadzenia do tamy, przez misje w tajnych ośrodkach i radzieckich bazach, gra Rare stała się fenomenem społecznościowym, zwłaszcza dzięki lokalnemu trybowi wieloosobowemu z podzielonym ekranem.

Kilkadziesiąt lat później GoldenEye nadal jest uważany za jeden z najlepszych strzelców w historiiJego wpływ jest widoczny w niezliczonych kolejnych tytułach. Jego powrót w portach na Xboxa i Nintendo Switch pozwolił nowym pokoleniom odkryć tę równowagę między skradaniem się, różnorodnością celów i poczuciem bycia gwiazdą filmu akcji z lat 90.

Ale MI6 w grach wideo nie ogranicza się tylko do tego klejnotu. Świat nigdy nie jest wystarczający y Z Rosji z miłością Podbili również serca fanów. Ten ostatni był szczególnie uderzający, ponieważ nieznacznie zmodyfikował fabułę filmu, dostosowując ją do tempa bardziej przypominającego grę wideo, a także przedstawił cyfrowo odtworzonego, starszego Seana Connery'ego. Misja wywiezienia Tatiany Romanowej z Turcji i zdobycia dekodera Lektor została urozmaicona większą ilością akcji i nowymi sytuacjami, aby podtrzymać zainteresowanie.

W erze Daniela Craiga pojawiły się oryginalne propozycje, takie jak James Bond: Krwawy KamieńAkcja filmu rozgrywa się pomiędzy Quantum of Solace i Skyfall. Zamiast prostej adaptacji konkretnego filmu, zdecydowano się na niezależną historię z pościgami, infiltracją i wybuchowymi scenami. Film miał być nową, filmową przygodą wpisując się w nowoczesny kanon postaci.

Warto również wspomnieć 007: Wszystko albo nicRodzaj „filmu grywalnego”, który wielu uważa za duchową kontynuację ery Pierce’a Brosnana po „Śmierć nadejdzie jutro”. Dzięki spektakularnym scenom, charyzmatycznym złoczyńcom i znakomitej obsadzie głosowej, filmowi udało się uchwycić klimat hollywoodzkiego hitu o Bondzie, bez konieczności tworzenia konkretnego filmu fabularnego.

Nie wszystkie eksperymenty z Bondem wypadły równie dobrze. 007 Legends próbowało oddać hołd historii tej postaci Reinterpretując klasyczne misje, takie jak Goldfinger i Moonraker, poprzez wspomnienia Daniela Craiga, kampania okazała się zagmatwana, powtarzalna i nękana przez kiepską sztuczną inteligencję wrogów. Porażka była tak dotkliwa, że ​​studio Eurocom, odpowiedzialne za tę serię, zamknęło ją zaledwie dwa miesiące po premierze, a Activision zdecydowało się porzucić serię.

Coś podobnego wydarzyło się z 007: Quantum of SolaceChoć tytuł nie był zły, pozostał generyczną strzelanką, silnie inspirowaną ówczesnym stylem Call of Duty. Poziomy przypominające korytarze, nijakie fragmenty strzelania i nieco nieudolna mieszanka scen rodem z Casino Royale jasno dawały do ​​zrozumienia, że ​​w jednym z najlepszych filmów ery Craiga było mnóstwo miejsca na coś ambitniejszego.

Superbohaterowie, duchy i inne ikony filmowe

Na długo przed tym, jak Rocksteady zrewolucjonizowało ten gatunek, Już wcześniej istniały gry o superbohaterach, o których warto wspomniećJednym z najbardziej niedocenianych filmów jest „Niesamowity Hulk” z 2008 roku, wydany z okazji filmu Edwarda Nortona. Choć nie był to arcydzieło, oferował solidną, sandboksową rozgrywkę akcji, w której prawdziwą gwiazdą była destrukcja. Gracze mogli burzyć budynki, używać pojazdów jako broni i poczuć moc Hulka, przemierzając dość duże, jak na tamte czasy, otwarte miasto.

Gra szanowała istotę postaci, w tym klasykę z ich mitologii jak Rick Jones, Generał Thunderbolt Ross czy Abomination, a nawet zawiera głosy aktorów z filmu. Do dziś pozostaje polecaną opcją dla każdego, kto chce wcielić się w Hulka i siać spustoszenie bez większego problemu.

W świecie pełzacza po ścianach adaptacje Spider-Man przeżył kilka złotych wiekówJedną z najbardziej pamiętnych gier jest Spider-Man 2 od Treyarch, oparty na filmie Sama Raimiego. Jej największym osiągnięciem było przekształcenie prostej czynności huśtania się po Nowym Jorku w coś z natury przyjemnego. System huśtania się na pajęczynach, zakotwiczony w budynkach, otwarte miasto i aktywności poboczne, takie jak dostarczanie pizzy czy powstrzymywanie napadów, sprawiły, że wielu graczy wspomina tę grę z autentycznym sentymentem.

Wiele lat później Insomniac poszedł o krok dalej, wydając Marvel's Spider-Man i jego kontynuacja z Milesem Moralesem. Te gry nie są adaptacją konkretnego filmu, ale czerpią ze wszystkich kinowych wcieleń i komiksów, budując własną ciągłość. Walka, dziedzicząca „dynamikę” serii Arkham, łączy się z żywą rekonstrukcją Manhattanu i narracją, która łączy dramat superbohaterski z bardzo ludzkimi, codziennymi momentami.

Kolejną niezbędną ikoną jest Batman, którego sztandarowym bohaterem jest trylogia ArkhamStudio Rocksteady uchwyciło gotycką atmosferę filmów Tima Burtona i połączyło ją z bardziej realistycznym tonem trylogii Nolana, tworząc własną wersję Mrocznego Rycerza. System walki z wykorzystaniem swobodnego ruchu, z sekwencyjnymi kontratakami, detektywistyczną wizją i elementami skradankowymi z udziałem gargulców uczynił te gry kwintesencją „fantasy Batmana”. Choć nie są adaptacją żadnego konkretnego filmu, idealnie wpisują się w kinowy wizerunek postaci.

Poza gatunkiem superbohaterskim, Ghostbusters: Gra wideo zdobyła serca fanów Nieoficjalnie stając się „Ghostbusters 3”, film nie odtwarza bezpośrednio dwóch oryginalnych filmów, ale stanowi duchową kontynuację: wracamy do Nowego Jorku, polujemy na duchy z kultowym plecakiem protonowym i ponownie spotykamy legendarne postacie, takie jak Stay Puft Marshmallow Man i Slimer. Film jest pełen nawiązań, dialogów i odniesień, a w wersji oryginalnej wystąpiła cała obsada, a hiszpański dubbing może pochwalić się również najwyższej klasy dubbingiem.

Ghostbusters: The Video Game był jednym z tych projektów, Na początku niewiele osób w to uwierzyło. i ostatecznie zaskoczył wszystkich szacunkiem dla oryginalnego materiału. Późniejszy remastering dopracował oprawę wizualną, choć poświęcono hiszpański dubbing, czego wielu graczy wciąż żałuje.

Klasyka animacji, Disney i urok 2D

Filmy animowane również doczekały się znakomitych adaptacji. W latach dziewięćdziesiątych Aladyn Disneya na Mega Drive i Super Nintendo Stało się to przedmiotem niekończącej się debaty wśród graczy. Obie wersje były platformówkami 2D, opartymi na filmie z 1992 roku o młodym złodzieju, który zakochuje się w córce sułtana i natyka się na magiczną lampę oraz niezapomnianego dżina.

Virgin Interactive zajęło się wersją na Mega Drive, natomiast Capcom opracował wersję na Super Nintendo i obie firmy wykorzystały tę przewagę Film przyciąga kolorowymi poziomami, dopracowanymi animacjami i wpadającą w ucho muzyką.Społeczność wciąż debatuje, która gra jest lepsza. Wielu uważa, że ​​karta SNES jest lepsza pod względem rozgrywki, podczas gdy inni wolą wersję na Mega Drive ze względu na bardziej agresywne wrażenia i walkę na miecze.

Orbita Disneya również świeci Król Nocy dla fanów Burtona: Miasteczko Halloween: Zemsta Oogiego (często wspominany jako Zemsta Boogiego). Choć mniej znany, zaadaptował wizualny i muzyczny styl „Miasteczka Halloween”, oferując przygodową opowieść akcji, w której Jack Skellington ponownie zmierzył się z Oogie Boogiem, rozszerzając uniwersum, które już zdążyło podbić całe pokolenie filmowców.

LEGO ze swojej strony znalazło kopalnia złota w adaptacjach filmowychLEGO Star Wars: Przebudzenie Mocy to doskonały przykład wiernego odtworzenia filmu takiego jak Epizod VII, a jednocześnie złagodzenia go humorem i familijną atmosferą. Gra pozwala na ponowne przeżycie kluczowych momentów filmu, wprowadza bitwy kosmiczne nawiązujące do klasyków takich jak Eskadra Łotrów i zawiera głosy takich aktorów jak Daisy Ridley, John Boyega i Harrison Ford.

Oprócz „Gwiezdnych wojen” kolekcje LEGO obejmowały takie sagi, jak „Harry Potter”, „Indiana Jones” i „Batman”, co zapoczątkowało rodzaj adaptacji, który zyskał własną publiczność: Prosta rozgrywka, mnóstwo przedmiotów kolekcjonerskich i lekki klimat, który reinterpretuje kultowe sceny za pomocą bloków i gagów wizualnych..

Indiana Jones, Blade Runner, Mad Max i inne kultowe serie

Uniwersum stworzone przez George’a Lucasa na potrzeby „Gwiezdnych wojen” stanowi kolejny świetny przykład dobrego wykorzystania licencji: Gwiezdne Wojny: Rycerze Starej Republiki (KOTOR)Choć nie jest adaptacją żadnego konkretnego filmu, czerpie z mitologii filmowej sagi, przenosząc się tysiące lat w przeszłość i opowiadając nową historię z Jedi, Sithami i galaktycznymi konfliktami. BioWare wykorzystało rozległy, rozszerzony wszechświat, aby stworzyć zapadające w pamięć postaci i zwroty akcji, które dodatkowo wzbogaciły serię.

Ich podejście pokazuje, że Nie zawsze jest konieczne ponowne tworzenie filmu krok po krokuCzasami ciekawiej jest wziąć ten świat i opowiedzieć inną historię, szanując ton i zasady, ale odważnie eksperymentując. Wielu fanów uważa, że ​​KOTOR dorównuje – a nawet przewyższa – kilka filmów z sagi pod względem narracji.

Innym przykładem jest Blade Runner studia WestwoodPrzygodówka graficzna point-and-click na PC, której akcja rozgrywa się równolegle z filmem Ridleya Scotta. Zamiast kontrolować Deckarda, wcielamy się w Raya McCoya, początkującego łowcę androidów, który rozpoczyna śledztwo w pozornie drobnej sprawie w sklepie zoologicznym. To, co zaczyna się jako rutynowa sprawa, przeradza się w intrygę z udziałem zbuntowanych replikantów i spisków, która doskonale oddaje ducha oryginału.

Gra wyróżniała się tym, że atmosfera cyberpunku, jej decyzje i jej liczne zakończeniaa także za wizualną rekonstrukcję futurystycznego Los Angeles, która jak na tamte czasy była imponująca. Pokazał, że uniwersum Blade Runnera można rozszerzyć, nie rezygnując z jego esencji filmu noir ani z refleksji nad tożsamością i człowieczeństwem.

Indiana Jones odniósł sukces również na konsolach. Klasyki takie jak Indiana Jones i los Atlantydy Twórcy już udowodnili, że archeolog z biczem idealnie pasuje do gatunku graficznej przygodówki. Niedawno Indiana Jones: The Great Circle jasno pokazał, że postać ta nadaje się do współczesnych reinterpretacji: dzięki perspektywie pierwszoosobowej i szczegółowemu odtworzeniu postaci młodego Harrisona Forda, gra koncentruje się na zagadkach, eksploracji legendarnych ruin i kładzie nacisk na pomysłowość nad strzelaniną.

Ścieżka dźwiękowa, nawiązująca do stylu Johna Williamsa, oraz akcja filmu w latach 30. XX wieku oddają klimat klasycznego serialu, który zawsze charakteryzował Indy. Akcja Grand Circle rozgrywa się pomiędzy Poszukiwaczami zaginionej Arki a Ostatnią krucjatąpełniąc funkcję pośredniej przygody, która wpisuje się w chronologię filmu, nie naruszając przy tym wcześniej opowiedzianego kontekstu.

Mad Max z kolei dokonał skoku do świata gier wideo, wydając tytuł z otwartym światem, który wielu fanów uważa za swego rodzaju nieoficjalny „Mad Max: Pustkowie”. Nawet bez bezpośredniej adaptacji „Na drodze gniewu”, Obraz ten odzwierciedla język wizualny filmu George'a Millera.Bezkresne pustynie, dzikie plemiona, niezwykle zindywidualizowane pojazdy i walka zarówno w zwarciu, jak i na czterech kołach. To kolejny przykład na to, jak kinowy wszechświat może stanowić fundament dla niezależnego, interaktywnego doświadczenia.

Wśród ciekawostek wyróżniają się również: Scarface: Świat należy do Ciebieco stawia scenariusz „co by było, gdyby?” w odniesieniu do filmu Briana De Palmy. Zamiast kończyć się sceną, w której Tony Montana pada pod gradem kul w swojej rezydencji, gra rozpoczyna się dokładnie w tym momencie i przedstawia nam cudowną ucieczkę. Od tego momentu celem jest odbudowanie imperium narkotykowego w Miami, negocjacje z kartelami, kupowanie nieruchomości i zemsta na zdrajcach.

Klasyka kultowa, ukryte sequele i głośne klapy

Oprócz wielkich nazwisk, Są tytuły, które po cichu rozszerzyły dziedzictwo filmów kultowychNa przykład „Coś” stanowi bezpośrednią kontynuację filmu Johna Carpentera. Wcielamy się w drużynę, która przybywa do bazy na Antarktydzie, aby zbadać, co się stało, i, podobnie jak w filmie, głównym tematem jest nieufność. Gra łączy akcję z systemem zaufania i strachu: nasi towarzysze mogą nas podejrzewać, oszaleć lub zostać zarażeni, a my nigdy nie wiemy, kto jest prawdziwym człowiekiem.

Rockstar, zwykle kojarzony z GTA i Red Dead Redemption, zaskoczył wszystkich WojownicyTa gra, będąca adaptacją filmu Waltera Hilla z 1979 roku, wykracza daleko poza zwykłą replikę filmu. Stanowi prequel, rozpoczynając się dokładnie tam, gdzie zaczyna się film. Odtworzono gangi, dialogi i kultowe sceny, a także dodano misje, które wyjaśniają, jak Warriors zdobyli swoją reputację na ulicach Nowego Jorku. Ta bijatyka z własnym, unikalnym charakterem jest przez wielu uważana za jedną z najlepszych adaptacji filmowej licencji.

Inną ciekawą kontynuacją jest Telltale: Powrót do przyszłościktóry wielu fanów uważa za coś w rodzaju „Powrotu do przyszłości 4”. Dzięki epizodom gra pozwala nam kontynuować podróż z Martym i Doc Brownem, rozwiązując paradoksy czasowe w oryginalnej historii, która szanuje humor i ton trylogii. „Ghostbusters: The Video Game” ma podobny status jak „Ghostbusters”, a nawet „Scarface: The World Is Yours” jako alternatywa dla „Scarface 2”.

Nie wszystko w tej historii jest sukcesem. Dragon Ball Evolution na PSP Stała się synonimem absolutnej katastrofy. Oparta na nieudanym filmie aktorskim, gra cierpiała na te same problemy, tylko spotęgowane: kiepską walkę, absurdalnie krótką fabułę, słabe aspekty techniczne i irytującą ścieżkę dźwiękową. Jest to tym bardziej szokujące, że za nią stoi studio Dimps, mające doświadczenie w grach walki, co sprawiło, że wielu zastanawiało się, jak można było osiągnąć tak słaby wynik.

Raport Mniejszości: Wszyscy Biegną to kolejny dobry przykład zmarnowanej szansy. Film Stevena Spielberga to thriller science fiction pełen fascynujących pomysłów i koncepcji wizualnych, ale gra okazała się niewypałem. typowa i niezwykle powtarzalna gra typu beat 'em upPomimo że pochodziło od Treyarch, który pokazał, że potrafi obchodzić się z licencjami, takimi jak Spider-Man, wynik był bezdusznym tytułem, który zdawał się istnieć tylko po to, by wypełnić kontrakt i wypuścić na rynek coś, co pokrywałoby się z filmem.

W tym samym duchu jest Rambo: The Video GameGra, opracowana przez Reef Entertainment, miała na celu skondensowanie klasycznej trylogii Stallone'a w strzelankę zręcznościową, ale efekt był tak słaby pod względem grafiki, rozgrywki i designu, że wielu uważa ją za jedną z najgorszych gier wideo dekady. Krytycy zgodnie stwierdzili, że John Rambo zasługiwał na o wiele lepsze traktowanie. Temu kolażowi strzelanin brakuje wdzięku i szacunku dla mitu filmów wojennych z lat 80.

Listę przeciętnych lub złych adaptacji można by ciągnąć dalej Aniołki Charliego na PlayStation 2Prosta bijatyka inspirowana filmem z Cameron Diaz, Drew Barrymore i Lucy Liu w rolach głównych, z szalonymi wyborami projektowymi, takimi jak walka bohaterów w bikini, lub z grami, które, choć nie są okropne, ledwo przechodzą z powodu pośpiechu i braku staranności.

Pośród wszystkich wzlotów i upadków jasne jest, że Małżeństwo kina i gier wideo przeszło przez wszystkie możliwe fazyNiezapomniane romanse, żenujące romanse i chwile serdecznego dystansu. Dobra wiadomość jest taka, że ​​wraz z obecną dojrzałością medium, obserwujemy coraz więcej projektów, które koncentrują się na oryginalnych historiach osadzonych w kinowych uniwersach, na ukrytych sequelach i adaptacjach, które nie tylko kopiują sceny, ale zapraszają gracza do przeżycia ich, zmiany i poczucia ich jako własnych.