- DAWBench to specjalistyczny test audio, który mierzy liczbę wystąpień wtyczek i stabilność przy różnych opóźnieniach, czego nie odzwierciedlają ogólne testy.
- Testy pokazują, że kluczowym czynnikiem jest procesor: wiele rdzeni pomaga przy miksowaniu, ale przy masteringu ważniejsza jest moc na rdzeń.
- Zachowanie różni się w zależności od DAW: niektóre wykorzystują więcej zasobów procesora, inne więcej pamięci RAM lub dysku, więc wybór oprogramowania również ma znaczenie.
- Platformy takie jak AMD AM5 i procesory takie jak Ryzen 9 lub Intel Procesory Core najwyższej klasy najlepiej analizować, porównując wyniki DAWBench, a nie patrząc wyłącznie na specyfikacje.

Jeśli pracujesz z muzyką na komputerze, prędzej czy później będziesz mieć to samo pytanie: Jakiego komputera potrzebuję, aby mój program DAW działał płynnie, bez trzasków, trzasków i zawieszeń?Każdy, kto korzysta z programów Ableton, Cubase, Pro Tools, Reaper, FL Studio lub jakiegokolwiek innego sekwencera, wie, że „ogólne” specyfikacje komputera nie zawsze stanowią prawdziwy punkt odniesienia w przypadku dźwięku.
W tym kontekście pojawia się DAWBench, zestaw testów stworzonych specjalnie w celu pomiaru wydajności komputerów produkcja muzyczna. Nie jest to ogólny test porównawczy, taki jak Geekbench czy Passmark, lecz zestaw testów przeznaczonych do miksowania, masteringu i intensywnego korzystania z wtyczek.Zrozumienie narzędzia DAW Bench, sposobu jego użycia i sposobu interpretacji jego wyników jest kluczowe, jeśli chcesz dokonać właściwego wyboru pomiędzy procesorem Intel Core, AMD Ryzen, większą liczbą rdzeni, wyższą częstotliwością na rdzeń, a nawet zdecydować, czy podkręcanie lub majstrowanie przy procesorze ma sens. BIOS.
Czym jest DAWBench i czym różni się od innych testów porównawczych?
DAWBench to w istocie zbiór projektów i metodologii testowania różnych DAW, Symulują rzeczywiste sytuacje związane z miksowaniem i przetwarzaniem dźwiękuW odróżnieniu od ogólnych testów porównawczych (Geekbench, AnTuTu, Passmark itp.) nie ogranicza się on wyłącznie do kompresji dźwięku lub konwersji plików: próbuje odtworzyć rodzaj obciążenia, jakiemu poddawane jest studio podczas pracy z wieloma ścieżkami, wtyczkami i różnymi konfiguracjami buforów.

Wiele ogólnych testów porównawczych mierzy takie rzeczy, jak: kompresja danych, kodowanie wideo lub mieszane zadania procesora i procesora graficznegoTo wszystko jest dobre i dobre dla ogólnego poglądu, ale niewiele mówi o tym, czy uda się uruchomić 100 ścieżek z ciężkimi wtyczkami przy 64 samplach bez awarii Abletona. Z kolei DAWBench koncentruje się na typowym scenariuszu studyjnym: przetwarzaniu w czasie rzeczywistym, niskim opóźnieniu, obciążeniach równoległych i zachowaniu systemu pod stałym obciążeniem.
Celem jego twórcy i społeczności, która go przyjęła, jest proponowanie wspólny i powtarzalny punkt odniesienia umożliwiający porównywanie platform sprzęt komputerowy w dziedzinie dźwiękuInnymi słowy, nie powinieneś polegać wyłącznie na odizolowanych opiniach użytkowników forum, ale raczej sprawdzić konkretne liczby pokazujące, ile wystąpień wtyczki można uruchomić, zanim dojdzie do kliknięć i porzuceń.
Tradycyjnie opublikowano różne wersje programu DAWBench, m.in. DAWBench 2017, który nadal jest szeroko stosowany, choć istnieją nowsze warianty. Mimo upływu lat logika testów (liczenie instancji wtyczek przy różnych opóźnieniach i obciążeniach) pozostaje w pełni prawidłowa aby uzyskać dobry pogląd na względną wydajność każdego procesora.
Jak przeprowadza się testy DAWBench w prawdziwym DAW?

Stworzenie naprawdę użytecznego benchmarku audio nie jest tak proste, jak się wydaje. Pomysł jest prosty: stworzyć projekt testowy, który łatwo pobrać i uruchomić, a użytkownicy będą mogli... zmierz, ile wtyczek Twój system może obsłużyć bez artefaktówW praktyce jednak wiele szczegółów może zaburzyć wynik, jeśli nie będą odpowiednio kontrolowane.
Aby test był choć trochę poważny, trzeba podjąć decyzję między innymi o tym, jakiego DAW użyć, jaką częstotliwość próbkowania i głębię bitową, jakie wtyczki, jak liczyć razy lub ile razy projekt ma zostać odtworzony przed zaakceptowaniem stawki. Nie każdy ma ochotę instalować wersję demonstracyjną DAW, przygotowywać złożony projekt i szczegółowo analizować ustawienia audio.Dlatego też projekt DAWBench ma na celu zachowanie równowagi pomiędzy precyzją i łatwością użytkowania.
Jedną z typowych sugestii jest uciekanie się do bezpłatna lub próbna stacja robocza DAW że:
- Wydajne wsparcie wieloprocesowe.
- Posiadać sprawny mechanizm rozciągania czasu.
- Zezwól na pobieranie konkretnych wersji, aby mieć pewność, że wszyscy będą przeprowadzać testy przy użyciu tej samej kompilacji.
Rozważano takie opcje jak Studio One Prime, ale wiążą się z nimi pewne problemy: ograniczenia wersji darmowych, descargas które wymagają wcześniejszej rejestracji i braku parytetu między macOS i WindowsW tym kontekście Reaper jest zazwyczaj najlepszym kandydatem: można pobrać praktycznie każdą wydaną wersję, jest lekki, a okres próbny jest w pełni funkcjonalny.
Typowym przykładem jest użycie dedykowanego projektu Reapera z kilkoma ścieżkami audio i wbudowanymi instrumentami. W jednym z opisanych testów przygotowano projekt z… 15 ścieżek audio i 5 instrumentów Reaper, skompresowanych w formacie OGG w celu łatwej dystrybucjiTest polega na pomiarze El Tiempo renderuj przy różnych częstotliwościach próbkowania (np. 44,1 kHz i 192 kHz) i porównuj wyniki między zespołami.
Na starszym procesorze, takim jak Core2Duo, renderowanie z częstotliwością 44,1 kHz dało czas zbliżony do 2 minuty i 50 sekund, podczas gdy przy 192 kHz czas ten znacznie wzrósłDobrze ilustruje to, jak wzrasta obciążenie w miarę zwiększania częstotliwości próbkowania i stanowi użyteczny wzór porównawczy pomiędzy generacjami procesorów.
DAWBench BUS, DAWBench DSP i testowanie zorientowane na wtyczki
W ekosystemie DAWBench istnieją różne rodzaje testów, ale podstawowa idea jest podobna: Ładowanie wielu instancji tej samej wtyczki, aż system przestanie działać płynnie do określonego rozmiaru bufora. Jednym z najbardziej znanych wariantów jest DAW Bench BUS, bardzo popularny przy porównywaniu wydajnych procesorów stacjonarnych, takich jak AMD Ryzen 9 czy zaawansowana seria Intel Core.
DAWBench BUS zazwyczaj wykorzystuje łańcuchy wtyczek symulujące mocno przetworzone magistrale miksujące, zaprojektowane w celu pokazania zachowania systemu pod obciążeniem. złożone scenariusze mieszania z wieloma równoczesnymi trasamiW tych testach procesory AMD Ryzen 9 zazwyczaj wypadają bardzo dobrze, zajmując nawet czołowe miejsca w rankingach wydajności, chociaż czasami wypadają gorzej w innych testach DAW Benchmark, skupiających się na innym typie obciążenia.
Inną powszechną metodą jest testowanie wydajności szeregowej bardzo wymagającej wtyczki (na przykład saturatora lub przedwzmacniacza, takiego jak SGA 1566) na pojedynczym utworze. W takim przypadku paralelizacja nie jest tak ważna jak moc pojedynczego rdzenia procesora., ponieważ cały łańcuch opiera się na pojedynczym wątku przetwarzania.
W konkretnych testach na procesorze i9-10900K zmierzyliśmy, ile instancji wtyczki SGA 1566 można było umieścić na ścieżce, zanim pojawiły się artefakty, przy różnych rozmiarach bufora (48, 256 i 2048 próbek). Wyniki przedstawiają wartości około 20-26 instancji szeregowych w zależności od rozmiaru bufora i konfiguracji podkręcaniai są przydatne do sprawdzenia, w jakim stopniu częstotliwość taktowania na rdzeń wpływa na wydajność, gdy używanych jest niewiele wątków.
Ciekawe jest to, jak wyraźnie te testy rozróżniają. Zachowanie procesora w scenariuszach o wysokim stopniu równoległości w porównaniu ze scenariuszami zdominowanymi przez jeden lub kilka rdzeniTo klucz do zrozumienia, dlaczego procesor może działać lepiej podczas miksowania niż masteringu i odwrotnie.
Przykład rzeczywisty: DAWBench na procesorze Intel i9-10900K
Bardzo ilustratywnym przykładem praktycznym jest użytkownik, który testował DAW Bench 2017 na komputerze opartym na Intel i9-10900K, 64 GB pamięci RAM DDR4 3200 MHz i Reaper 6.53, wraz z interfejsem RME Babyface Pro. Celem było przetestowanie wpływu trzech czynników: podkręcania, domyślnej konfiguracji UEFI oraz użycia lub nieużywania technologii Hyper-Threading.
Konfiguracja sprzętowa obejmowała płytę główną ASUS ROG STRIX Z490-F, magazynowanie NVMe dla systemu i projektów, SSD SATA dla bibliotek i dysków mechanicznych do archiwizacji i tworzenia kopii zapasowych. Dość typowy, nowoczesny, zaawansowany system studyjny z wysokiej klasy chłodzeniem powietrznym i wysokiej jakości zasilaczem, bez ekstrawaganckich elementów.
Najpierw przetestował procesor za pomocą Podkręcono do 4,8 GHz na wszystkich rdzeniach, pamięć 3200 MHz (profil XMP), wyłączono wirtualizację i włączono Hyper-ThreadingWyniki DAWBench mierzące liczbę instancji wtyczki, które udało się załadować, zanim projekt zaczął się zawieszać, wyniosły w przybliżeniu:
- 48 próbek bufora: 183 wystąpień.
- 256 próbek bufora: 274 wystąpień.
- 2048 próbek bufora: 329 wystąpień.
Następnie powtórzył test z procesorem w Wartości „Zoptymalizowanych ustawień domyślnych” BIOS-uUtrzymując tę samą ilość pamięci RAM, z wyłączoną wirtualizacją i włączoną funkcją Hyper-Threading. W tym trybie procesor dynamicznie skaluje częstotliwości: wyższe przy mniejszej liczbie rdzeni, niższe przy większej liczbie rdzeni. Wyniki były następujące:
- 48 próbek: 176 wystąpień.
- 256 próbek: 236 wystąpień.
- 2048 próbek: 295 wystąpień.
Na koniec skonfigurował procesor za pomocą podkręcić do 4,8 GHz, ale wyłączyć Hyper-ThreadingPozostawiając wszystko inne bez zmian. Liczba instancji znacznie spadła:
- 48 próbek: 123 wystąpień.
- 256 próbek: 200 wystąpień.
- 2048 próbek: 231 wystąpień.
Gdy skupiliśmy się wyłącznie na testowaniu wtyczek szeregowych (jeden tor z ułożonym układem SGA 1566), wyniki pozostały praktycznie takie same we wszystkich konfiguracjach: około 20–26 wystąpień w zależności od bufora, bez znaczących różnic w zależności od tego, czy włączono funkcję Hyper-Threading, czy nie.Z tego jasno wynika, że HT jest najbardziej pomocne w przypadku obciążeń wielordzeniowych, ale nie wnosi prawie nic w scenariuszach jednowątkowych.
Kluczowym wnioskiem z tego przypadku jest to, że w przypadku tego typu obciążenia DAWBench, Globalne podkręcanie pozwala na poprawę wydajności, gdy procesor jest mocno obciążony i wszystkie rdzenie pracują jednocześnie.Przy domyślnych wartościach BIOS-u procesor może osiągnąć nieco wyższą częstotliwość przy mniejszej liczbie aktywnych rdzeni (nawet o 100 MHz więcej w porównaniu z OC), ale spada do około 4,4 GHz, gdy wszystkie rdzenie są w użyciu, co pogarsza wydajność w testach wymagających dużej liczby obliczeń równoległych.
Jest również jasne, że Wyłączenie funkcji Hyper-Threading znacząco zmniejsza wydajność wielowątkowąMimo że nie poprawia to znacząco wydajności jednowątkowej ani nie wpływa negatywnie, w tym konkretnym systemie wyłączenie Hyper-Threadingu dla dźwięku nie przyniosło żadnych realnych korzyści, wbrew temu, co czasami omawia się na forach.
Wybór procesora dla Ableton i innych DAW-ów: Intel kontra AMD, rdzenie P, rdzenie E i AM5
Jednym z najczęstszych pytań producentów muzycznych jest to, jaki procesor kupić do pracy z Ableton Live lub innymi DAW-ami. Wielu użytkowników jest rozdartych między… Procesory Intel Core 13. i 14. generacji, AMD Ryzen 7000/9000, a nawet nowa seria Intel 15. generacji, biorąc pod uwagę nie tylko bieżącą wydajność, ale także możliwość przyszłej ekspansji.
W praktyce są tacy, którzy pochodzą z laptopy profesjonalistów z procesorami o niskim poborze mocy, takimi jak Dell Precision z Intel i5-1250P i 32 GB pamięci RAMPomysł polega na zbudowaniu komputera stacjonarnego dedykowanego wyłącznie do produkcji Ableton. W takich przypadkach standardowymi alternatywami są procesory i7 13700/14700, Ryzen 7 9700X, a nawet model „K” z nadchodzącej 15. generacji Intela, który jest droższy, ale oferuje większy potencjał wydajności.
Jednym z punktów generujących najwięcej hałasu jest zachowanie Rdzenie o wysokiej wydajności (rdzenie P) a rdzenie o wysokiej sprawności (rdzenie E) w hybrydowych procesorach Intela. Niektórzy użytkownicy są przekonani, że Ableton wykorzystuje jedynie rdzenie P i ignoruje rdzenie E, co prowadzi ich do pytania, czy naprawdę ma sens kupować procesor z wieloma wydajnymi rdzeniami, których DAW rzekomo nie będzie wykorzystywał.
Rzeczywistość jest nieco bardziej złożona: Ableton, podobnie jak inne nowoczesne systemy DAW, Owszem, wykorzystuje on wiele rdzeni, ale sposób, w jaki rozdziela zadania i w jaki interweniuje system operacyjny, jest inny. (Windows, macOS) może wpływać na to, które wątki zostaną wykorzystane jako rdzenie P lub E, zwłaszcza jeśli ustawienia zasilania i powinowactwa nie zostaną odpowiednio dostosowane. Jednak DAWBench pozwala w praktyce sprawdzić, które konfiguracje BIOS-u, zasilania i procesora oferują najlepsze rezultaty.
Porównując wyniki DAWBench BUS i innych podobnych testów, obserwuje się, że Procesory AMD Ryzen 9 zapewniają znakomitą wydajność w przypadku obciążeń mieszanych o wysokim stopniu równoległości.Często zajmują czołowe miejsca w rankingach, choć w konkretnych testach nie zawsze są absolutnymi zwycięzcami. Co więcej, AMD zazwyczaj ma przewagę w kwestii zużycia energii: procesory Ryzen zazwyczaj oferują wysoką moc, zachowując jednocześnie niższy współczynnik TDP i rzeczywiste zużycie energii niż zaawansowane procesory Intel z agresywnym podkręcaniem.
Innym czynnikiem, który ma duży wpływ, jest długowieczność platformyWielu użytkowników docenia fakt, że gniazdo AM5 firmy AMD doczeka się co najmniej jeszcze jednej generacji (na przykład przyszłych procesorów Zen 6), co pozwoli im kupić dziś Ryzena 9 7900 lub 9700X i rozważyć modernizację do modelu wyższej klasy za kilka lat bez konieczności wymiany płyty głównej czy pamięci RAM. W przypadku Intela, użytkownicy procesorów 13. i 14. generacji wiedzą, że prawdopodobnie… Nie ma miejsca na ulepszenia w obrębie tego samego gniazdaA żeby przejść na 15. generację z 265K (na przykład) konieczna będzie modernizacja całej platformy.
Przykładem decyzji podjętej w oparciu o te rozważania jest sytuacja użytkownika, który po porównaniu opcji na podstawie testów DAW Bench i zużycia energii zdecydował się na złożenie systemu z Ryzen 9 7900 i 64 GB pamięci RAM do produkcji muzycznejMają nadzieję, że AMD wyda Zen 6 dla AM5, co umożliwi w przyszłości modernizację systemu bez konieczności przebudowy całego systemu.
Związek między DAW, procesorem i pozostałymi komponentami komputera
Oprócz procesora, ważne jest zrozumienie rozkładu obciążenia w systemie audio. Cyfrowa stacja robocza audio to nie tylko procesor: Płyta główna, pamięć RAM, dysk, procesor graficzny, zasilacz i obudowa mają większy lub mniejszy wpływ na ogólną wydajność.Posiadanie mocnego procesora nie jest zbyt przydatne, jeśli reszta systemu ogranicza jego wydajność.
Płyta główna określa gniazdo, typ i ilość pamięci RAM, liczbę gniazd M.2, połączenia dyskowe i liczbę portów. USB dostępne dla interfejsów, kontrolerów MIDI i rozwiązań routingowych, takich jak Głosomierz Banan. Za dostarczanie stabilnego napięcia odpowiada zasilacz; zasilacz słabej jakości może być przyczyną niestabilności i niepożądanych zakłóceń elektrycznych.Obudowa z kolei wpływa na chłodzenie i hałas akustyczny studia.
Jeśli jednak chodzi o bezpośredni wpływ na wydajność DAW, kluczowymi elementami są:
- Procesorktóry wykonuje większość pracy, szczególnie przy miksie i masteringu.
- Memoria RAM, którego ilość ma w wielu przypadkach większe znaczenie niż szybkość.
- Jednostki magazynowaniektórych prędkość pomaga przy ładowaniu i strumieniowym przesyłaniu dźwięku, ale rzadko stanowią główne wąskie gardło, jeśli już korzystasz z dysków SSD.
W wielu testach porównawczych symulowano projekty miksowania i masteringu w popularnych programach DAW (Pro Tools 12.5 HD, Cubase Pro 12, Ableton Live 11, Reaper 6.81 i FL Studio 20), aby sprawdzić, jak reagują one w jednakowych warunkach. Wyniki pokazują, że każdy DAW zarządza procesorem, pamięcią RAM i dyskiem nieco inaczej.Wyjaśnia to, dlaczego ta sama maszyna może doskonale współpracować z jednym sekwencerem, a być mniej efektywna z innym.
W miksie o niskim zapotrzebowaniu obejmującym 100 ścieżek audio o częstotliwości 44,1 kHz/24 bity i jedną wtyczkę wstawioną na każdą ścieżkę (łącznie 100 wtyczek) zaobserwowano, że Cubase zużywa najmniej procesoraTymczasem użycie pamięci RAM w FL Studio gwałtownie wzrosło, oscylując wokół 8 GB, prawie trzykrotnie przekraczając poziom w innych programach DAW. Innymi słowy, FL Studio zużywało więcej pamięci, aby zminimalizować dostęp do dysku, nawet przy umiarkowanym obciążeniu.
Gdy wymagania zwiększono poprzez dodanie do 4 wkładek na ścieżkę (Łącznie 400 wtyczek), zaobserwowano kilka interesujących wzorców:
- Wszystkie DAW-y wykorzystywały 16 rdzeni i 32 wątki procesoraco potwierdza, że aplikacje te skalują się przy użyciu wielu wątków w dużych projektach miksowania.
- Pro Tools stał się programem najmniej wymagającym pamięci RAM, ale kosztem zwiększonego wykorzystania pamięci masowej podczas odtwarzania, dołączając do Abletona jako tych, którzy są najbardziej zależni od wydajności dysku.
- FL Studio pozostało programem DAW zużywającym najwięcej pamięci RAM, chociaż w tym teście wyniki pozostałych programów były nieco bliższe temu wynikowi.
- FL Studio wymagało również najwięcej procesora, praktycznie podwajając wykorzystanie procesora przez Ableton i Cubase, który pod tym względem wydawał się najlżejszy, a Pro Tools i Reaper plasowały się gdzieś pomiędzy.
- W żadnym z testów FL Studio nie dotykało dysków pamięci masowej podczas odtwarzania, co Częściowo wyjaśnia to wysokie zużycie pamięci RAM aby wszystko było załadowane i zminimalizować strumienie z dysku.
W ekstremalnych scenariuszach masteringu, z plikiem stereo zmiennoprzecinkowym o częstotliwości 192 kHz i 32-bitowym, któremu towarzyszy 10 bardzo zaawansowanych wtyczek z nadpróbkowaniem, filtrami fazy liniowej i innymi „smaczkami” wymagającymi dużej mocy obliczeniowej procesoraWyniki uległy zmianie: wykorzystanie procesora było podobne we wszystkich programach DAW, ale tylko Cubase i Reaper oferowały płynne odtwarzanie bez artefaktów.
W programie Pro Tools sporadycznie występowały zatrzymania spowodowane ostrzeżeniami o przeciążeniu procesora, w programie FL Studio sporadycznie słychać było kliknięcia i niewielkie artefakty, a w programie Ableton kliknięcia i zniekształcenia były tak ciągłe, że praca nad masteringiem w takich warunkach była niemożliwa. Wykorzystanie pamięci RAM i dysku pozostało praktycznie niezmienione we wszystkich programach.Z tego jasno wynika, że w tego typu zadaniach cały ciężar spoczywa na mikroprocesorze i, co więcej, na bardzo niewielu konkretnych rdzeniach.
Czego uczą nas testy DAW Bench i inne testy dotyczące budowy komputera audio
Jeśli połączymy wszystkie powyższe informacje, wyłaniają się dość jasne wnioski praktyczne. Po pierwsze, w przypadku produkcji muzycznej, Najważniejszym elementem jest procesorW środowiskach miksujących, w których wiele zadań jest wykonywanych równolegle, pomocne jest posiadanie wielu rdzeni. W testach DAW Bench BUS i podobnych procesory z 12, 16 lub większą liczbą rdzeni robią różnicę.
Jednak w masteringu lub w bardzo ciężkich łańcuchach z niewielką liczbą ścieżek, Priorytetem jest moc na rdzeń.Innymi słowy, wysokie częstotliwości i wydajna architektura, nawet jeśli łączna liczba rdzeni nie jest aż tak duża. To wyjaśnia, dlaczego czasami procesor z mniejszą liczbą, ale szybszymi rdzeniami, radzi sobie lepiej z niektórymi sesjami masteringowymi niż ten z większą liczbą, ale wolniejszymi rdzeniami.
Po drugie, ilość pamięci RAM ma większe znaczenie niż jej prędkość. Według naszych testów 16 GB wystarcza w wielu typowych scenariuszach miksowania, chociaż obecnie 32 GB to rozsądna ilość miejsca do pracy z samplerami, bibliotekami i dużymi projektami.Zwiększenie częstotliwości pamięci RAM pomaga w pewnym stopniu, ale nie zmienia wydajności w takim samym stopniu jak modernizacja procesora.
Po trzecie, jednostki pamięci masowej (zwłaszcza dyski SSD) są kluczowe dla Czas ładowania projektu, otwierania biblioteki i odtwarzania, gdy DAW wykorzystuje dużo miejsca na dyskuMimo wszystko, jeśli pracujesz na porządnych dyskach SSD, są one zazwyczaj najmniejszym czynnikiem ograniczającym płynne odtwarzanie, z wyjątkiem konkretnych przypadków systemów DAW, które opierają się w większym stopniu na strumieniach, jak Ableton czy Pro Tools.
Wszystko to bardzo dobrze wpisuje się w to, co ujawnia DAWBench: Największe różnice w wydajności między systemami prawie zawsze wynikają z połączenia konfiguracji procesora + BIOS + zarządzania wątkamiDopiero potem do gry wchodzą pamięć RAM i dysk. Dostrój system operacyjny (wyłącz agresywne oszczędzanie energii, użyj solidne sterowniki ASIO(utrzymywanie prawidłowej konfiguracji BIOS-u) również ma swoje znaczenie, ale „szkielet” maszyny leży w wyborze mikroprocesora.
Dla tych, którzy planują ulepszyć swój komputer, aby tworzyć muzykę za pomocą oprogramowania Ableton, Cubase, Reaper lub podobnego, DAWBench jest bardzo przydatnym narzędziem. Przełożenie specyfikacji technicznych na coś namacalnego: ile wtyczek, przy jakich opóźnieniach i w jakich warunkach rzeczywistychWybór między procesorem Intel z rdzeniami P i E, wielordzeniowym Ryzenem lub nieco skromniejszym modelem z lepszym IPC nie jest już loterią, gdy można polegać na wynikach konkretnych testów audio, takich jak ten.
Pisarz z pasją zajmujący się światem bajtów i technologii w ogóle. Uwielbiam dzielić się swoją wiedzą poprzez pisanie i właśnie to będę robić na tym blogu, pokazywać Ci wszystkie najciekawsze rzeczy o gadżetach, oprogramowaniu, sprzęcie, trendach technologicznych i nie tylko. Moim celem jest pomóc Ci poruszać się po cyfrowym świecie w prosty i zabawny sposób.
